Als ik er echt even bij stilsta, vind ik het bijna niet te bevatten: 10 jaar Dermea!
16-03-2016 begon ik aan dit avontuur met een hoofd vol plannen en een hart vol passie. Mijn idee was simpel: drie jaar keihard werken, een stevige basis neerzetten en daarna zou het vast iets rustiger worden. Inmiddels weet ik: zo werkt het niet. En gelukkig maar. Want juist die voortdurende groei, beweging en ontwikkeling maken dit werk zo mooi.
De afgelopen tien jaar zijn voorbijgevlogen. Het waren jaren van hollen, springen, vallen en weer opstaan. Jaren van leren, zoeken, bijsturen en doorgaan. Met hier en daar wat extra grijze haren. Maar als ik opnieuw zou moeten kiezen, zou ik het zó weer doen.
Zorg die verder gaat dan behandelen
Wat mij het meest raakt, is hoeveel mensen we in die tien jaar hebben mogen helpen met hun huidklachten. Huidzorg is zoveel meer dan een behandeling alleen. Het gaat om vertrouwen, luisteren, samenwerken en écht kijken naar de persoon achter de klacht. Door fijne samenwerkingen met huisartsen, fysiotherapeuten en andere zorgverleners blijven we bouwen aan zorg die past.
En die zorg begint ook bij onszelf. Als huidtherapeuten blijven we continu leren en groeien. Door nascholingen, ervaring en veel uitzoekwerk zorgen we ervoor dat we altijd up-to-date zijn. De protocollen waar we mee werken, zijn met zorg opgebouwd. Daar geloven we met hart en nieren in, omdat we weten dat dit de beste zorg is voor onze patiënten.
Een kleine kamer met een groot begin
Toen ik begon, startte ik meteen op twee locaties, met twee dagdelen per week. Waarom? Dat weet ik eigenlijk zelf ook niet precies. Toen mijn fysiotherapeut in De Bilt vertelde over een nieuw gezondheidscentrum, voelde ik meteen: dit klopt. Pas daarna dacht ik: maar wacht… ik werk al als doktersassistente in Bunnik en Odijk. Dáár wil ik ook starten. Samenwerken met huisartsen die mij al kennen en vertrouwen.
Zo begon ik in Odijk, bij de fysiotherapeut, in een klein kamertje dat ik altijd “de bezemkast” noemde. Maar juist daar legde ik de basis. In dat kleine, fijne kamertje ontstonden de eerste samenwerkingen, groeide mijn vertrouwen en begon Dermea echt vorm te krijgen.
Met de koffer op pad
Al snel kreeg ik de vraag of ik ook aan huis kon behandelen. Mijn eerste gedachte was: waarom eigenlijk niet? Mijn apparatuur kon mee, mijn kennis ook. En zo ontstond het beeld dat veel mensen nog steeds kennen: wij met onze koffer. Nee, we gaan niet op vakantie.
Wat ik toen nooit had kunnen bedenken, is dat zorg aan huis jarenlang bijna 50% van onze praktijk zou vormen. Deze vorm van zorg, vaak voor kwetsbare mensen, heeft altijd een speciaal plekje in mijn hart gehad. Juist daar kan je écht iets betekenen.
Na een jaar nam ik Mirjam aan als administratief medewerker. Verzekeringen en administratie waren nooit mijn sterkste kant, en eerlijk is eerlijk: zonder haar had ik het nooit gered.
Groei door vertrouwen
Met mijn eerste stagiaire kwam ook de volgende stap. Ik werd steeds vaker gebeld door mensen uit Wijk bij Duurstede: of ik daar ook wilde komen werken, omdat de huidtherapeut plots was vertrokken. Eerst dacht ik: voor een keertje kan dat wel. Maar de telefoontjes bleven komen.
Toen mijn stagiaire bijna klaar was, zei ik spontaan: “Wil je niet blijven? Dan starten we daar gewoon een locatie.” En zo gebeurde het.
We begonnen in het E&E en nog vóór de officiële opening zaten we al vol. Twee halve dagen werden al snel twee hele dagen, aangevuld met huisbezoeken. Toch voelde ik na een jaar dat het beter kon. En toen kwamen Frank en drs. Van Stempvoort op ons pad. Hun uitnodiging om samen te werken in Huisartsenpraktijk Voorwijk voelde direct goed. Vanaf dag één waren we op onze plek en dat zijn we nog steeds.
Zes jaar geleden volgde opnieuw een bijzonder moment, toen de huisartsen in Bunnik vroegen of ik mee wilde doen aan een nieuw gezondheidscentrum. Ik heb geen moment getwijfeld. Vanaf de eerste steen zagen we onze praktijk groeien tot dé plek waar we nu met zoveel plezier werken.
Dankbaar voor iedereen die meebouwden
Een eigen praktijk betekent ook loslaten. In tien jaar tijd heb ik veel goede huidtherapeuten zien komen en helaas ook weer zien gaan. Dat was niet altijd makkelijk. Maar ieder van hen heeft bijgedragen aan wat Dermea nu is. Dankzij hen ben ik gegroeid, als huidtherapeut maar ook als ondernemer en werkgever.
Vandaag de dag ben ik enorm dankbaar voor het team dat nu deel uitmaakt van Dermea. Voor en achter de schermen wordt er elke dag keihard gewerkt om onze zorg steeds weer een beetje beter te maken.
Met liefde vooruitkijken
Als ik vooruit kijk, hoop ik vooral op een stabiel, hecht team, verdere groei van onze zorg en meer bekendheid voor dit mooie vak. En ja, ik hoor onze cliënten al zeggen: “Joëlle, vergeet ook jezelf niet.” Daar hebben ze gelijk in. Maar zonder passie waren we hier nooit gekomen en die passie brandt nog steeds.
Op naar nog heel veel mooie jaren.
Proost!
Joëlle